نفیرسیمرغ

همین حوالی نفس می کشم، بین چهار دیواری شیشه ای که توی مغزم شناور شده.مثل هرروز صبح سرحال باشم یا نباشم! شب قبل فکر نهار امروز ظهر را کرده باشم یا نکرده باشم! برای کودکان کار دلم سوخته باشد یا نسوخته باشد! بعد از "نفس"1 گریه کرده باشم یا نکرده باشم...فرقی نمیکند...این پاییز هم تمام شدنی بود! و از دیروز که بوی برف می آمد به این فکر می کردم که واقعاً برای من چه فرقی می کرد که امسال پاییز باشد یا نباشد!چقدر "نفس" دلنشیـن بود. قریب به 98 درصد از فیلم فکر و خیالات کودکانه و معرکه ای بود که جز در مغز خودم جای دیگری ندیده و نشنیده بودم. خانم آبیار از شما متشکرم که اینچنین حس خوبی را برای من و همسر نفیرسیمرغ...

مدتها خانه ما مهمان بود، اما حس عمیق علاقه در هیچ کدام از ما ایجاد نشده بود. وجودش حس دلگرمی داشت.از آن روزها تا حالا ده دوازده سالی گذشته و تا امروز دلتنگ نشده بودم. تا امروز که کسی آمد در دفتر کارم و همه بی بی صدایش می کردند. من با او دست دادم و به چشمهایش خیره شدم،اثری از بی بی من در آنها نبود، به او گفتم:"سلام حاچ خانوم" گفت سلام مامان جانم، خوبی دختر گلم!؟ گفتم بله. و رد شدم. سرحال بود. اما در چشمهایش اثر خراشیدگی عمیقی از نداری ها، کم داشتن ها، سختی ها و غربت کشیدن های زیادی بود. همکارم گفت پسرش سرطان دارد و برای درمانش به استیصال رسیده. گاهی اگر خیری برایش داروهایش را هم بخرد ، بخچال نفیرسیمرغ...

غرق در داستان شده بودم تا صبح...به امید اینکه قیچی منطقم بتواند پای رابطه 10 ساله ای را از زندگی ام ببرد .شاید کمی تعادل به شریان های لحظه هایم تزریق شود. خوب می شود که براحتی دکمه شیفت+دیلیت را فشار دهیم و افراد مسموم را دور کنیم. هرچند این مسمومیت شیرین، دل انگیز، دوستانه، صمیمی و قدیمی باشد.مهم ترین سوال این روزهای سپری شده با مغز دردم این بود که چطور روزهای متمادی در این سالهای بسیار با داشتن برخی از آدم هاییی گذشت که نه حس امنیت به من می دادند و نه حتی بعد مشترکی بین افکار من و افکارشان پیدا میشد.یکی دوروزی هست که در پی پاک کردن رد پایشان هستم...باشد که دیگر نباشند! که بروند و زندگی نفیرسیمرغ...

یعنی این جشنواره اصلا برای چی هست!؟؟کسی مبنای وجود این جشنواره رو میتونه تفسیر کنه!؟؟!کسی هست که بتونه توضیحی برای نبودن محصولات "صرفا خوب" و نه "هجو" و نه "لهو و لعب" و نه "غیراسلامی" و نه "غیر اخلاقی" توضیحی به من بده؟!اینکه دیگه جشنواره خودتونه! نه از جشنواره موسیقی ش اینجا خبری میشه...و نه از فیلم... و نه تئاتر و نه هیچ چیز دیگه ای...اینجا یه روستای دورافتاده تو غربی ترین و یا شرقی ترین منطقه کشور نیست!! اینجا مشهد ه!پایتخت معنوی و هزارتا عنوان و لقب دیگه!یه توضیح ساده و غیرحرفه ای در حد درک من غیرهنرمند کفایت میکنه...یه نفر بگه خواهشا!؟!برچسبها: جشنواره فجر, فجر, انقلاب, مشهد, عل نفیرسیمرغ...